വിദ്യാരംഭം (ഒരു ന്യു ജനറേഷന്‍ പതിപ്പ്)

ടച്ച് സ്ക്രീനില്‍ 
ഹരിശ്രീ എന്നെഴുതി
പ്ലേ സ്റ്റോറില്‍ നിന്ന്
ചന്ദനക്കുറിയുടെ ഒരു ആപ്
ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്തു കുറി വരച്ച്
ഗൂഗിള്‍ ബുക്ക്‌ ഷെല്‍ഫില്‍
പൂജക്ക്‌ വെച്ച പുസ്തകം എടുത്ത്
നാവിഗേഷന്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു
വീട്ടിലേക്ക് ഒറ്റ നടത്തം......

ഒടുവിൽ

എന്തിനേറെ കൊതിക്കുന്നു നാം വൃഥാ 
വെന്തു പോകും പ്രാണനുമങ്ങനെ 
പന്തു തട്ടുന്ന ജീവ പ്രതീക്ഷകൾ 
അന്തമില്ലാ തെ പായുന്നു നിഷ്ക്രിയം

വെളി(ച്ച)പാട്

1. 
കണ്ണീരു കാരണം 
നന്നായ് കരയുവാൻ 
കണ്ണിനു പോലും 
ശേഷിയില്ലാതായ് !
2.
ജനനം കൊണ്ടു നാം
നേടാത്തതൊക്കെയും
മരണം കൊണ്ടു നാം
നേടുന്നു ഭൂമിയിൽ!
3.
കാറ്റിനെപ്പോലെ നിൻ പ്രണയവും:
വന്നതും പോയതും ആരുമേ കണ്ടില്ല!
4.
കരഞ്ഞു പെയ്താൽ കണ്ണീര്
മേഘം പെയ്താൽ തണ്ണീര്!
5.
അൽപ്പനു നെറ്റ് കണക്ഷൻ കിട്ടിയാൽ
അർദ്ധരാത്രിക്കും ഫേസ് ബുക്ക്‌ തുറക്കും!
6.
ഇന്നലെയായിരുന്നു മരിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയത്
ഇന്നായിരുന്നു ജീവിക്കാൻ കരുതിയത്‌
നാളെയായിരുന്നു ജനിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്
7.
കാമുകീ കാമുകന്മാർക്കെല്ലാം
ഒരേ ഗന്ധമാണ്;
കാമത്തിന്റെ.......!!
8
ദൈവത്തിന്റെ ജനനം
അവതാരമായി
ചെകുത്താന്റെ ജനനം
അവതാളമായി
9
വെളിച്ചം കണ്ട പാടെ നാമെല്ലാം
വെളിച്ചപ്പാടന്മാരായി!!
10
വിത്തെടുത്തു കുത്തിയവനെല്ലാം
പത്തു മേനി വിളഞ്ഞു നില്ക്കയാം....!!

ഞാനും നീയും (കുറുങ്കവിതകള്‍ )

1.
എന്നെ മറക്കുവാന്‍ 
നിന്നെ കണ്ടെത്തിയപ്പോള്‍
നീ എന്നെ മറന്നു തുടങ്ങി
2.
നീയൊരു വന്ധ്യയാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോഴാണ്
ഞാനൊരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ കരഞ്ഞത്
അപ്പോഴാണ്‌ നിന്‍റെ മുല ചുരന്നതും
3
നിനക്ക് ഒളിച്ചിരിക്കാന്‍ എന്‍റെ ഹൃദയം
എനിക്കു കൂട്ടിരിക്കാന്‍ നിന്‍റെ പ്രണയം
നമുക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കാന്‍ ഒരു മരണം
4
കിടപ്പറയിലെ എന്‍റെ ബലഹീനതയിലാണ്
നീയെന്നെ വെറുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്
അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ സ്ഖലിച്ചു തുടങ്ങിയതും
5
ഒന്നു തൊടുമ്പോഴേക്കും പെയ്തുണരും
ഒന്നു വിളിക്കുമ്പോഴേക്കും പിടഞ്ഞുണരും
ഒരിക്കലും പക്ഷെ നിന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടതേയില്ല

സംഭവിച്ചത്

ഒന്നും പറയുവാനാകാതെ പുലരിയില്‍ 
ജന്മം വിറച്ചു വേച്ചങ്ങനെ പോകുന്നു...

അറിവ്

നീയറിഞ്ഞില്ല പാര്‍വണം പെയ്തതും
പാതിരാപ്പൂവുകള്‍ വിടരുന്നതും
രാക്കിളിപ്പാട്ടിലെ പ്രണയവും ശോകവും
മൂകം വിതുമ്പുന്ന വേദനയും
നീയറിഞ്ഞില്ല നിന്നിലേക്കുണരുവാന്‍ 
മഴപോലെ പെയ്ത കിനാവുകളും

നീയറിഞ്ഞില്ല കാലം നരച്ചതും
വേനലിന്നണപൊട്ടി നുരയുന്നതും
നീയറിഞ്ഞില്ല മണല്‍ക്കാടിനിരുളിലെ
നാഗങ്ങള്‍ ഇണ ചേര്‍ന്നു കുഴയുന്നതും
നീയറിഞ്ഞില്ല മഴവില്ലിനഴകുകള്‍
ഭൂമിയില്‍ പൂക്കളായ് വിടരുന്നതും

നീയറിഞ്ഞില്ല നിന്‍ കാല്‍ച്ചുവട്ടിലെ
തണലും തണുപ്പും മറയുന്നതും
നീയറിഞ്ഞില്ല നിന്നിലെക്കൊരുപാടു
ദൂരം വിയര്‍ത്തു തളരുന്നതും.....

ഞാനും നീയും

നിന്‍റെ കണ്ണിലൂടെ
കാണാനാണല്ലോ
ഞാനൊരു കണ്ണടയായി
നിന്‍റെ മുഖത്തിരിക്കുന്നത്

ഒരു കാറ്റു പോലും
കൊണ്ടു പോകാതിരിക്കാനാണല്ലോ
ഞാനൊരു ജീവ ശ്വാസമായി
നിന്‍റെ നെഞ്ചിലിരിക്കുന്നത്

ഒരു തുള്ളി പോലും
പൊഴിയാതിരിക്കാനാണല്ലോ
ഞാനൊരു കണ്ണീരായി
നിന്‍റെ മിഴികളിലിരിക്കുന്നത്

ഒരു ജന്മം മുഴുക്കെ
നിലയ്ക്കാതിരിക്കാനാണല്ലോ
ഞാനൊരു മിടിപ്പായി
നിന്‍റെ ഹൃദയത്തിലിരിക്കുന്നത്

ഒരു മറവിയില്‍ പോലും
കെട്ടു പോകാതിരിക്കാനാണല്ലോ
ഞാനൊരു വിളക്കായി
നിന്‍റെ പകലില്‍ നടക്കുന്നത്

ഒരു മഴയില്‍ പോലും
കുതിരാതിരിക്കാനാണല്ലോ
ഞാനൊരു മേഘമായി
നിനക്ക് കുട പിടിക്കുന്നത്

ഒരു ചിതയില്‍ പോലും
നോവാതിരിക്കാനാണല്ലോ
നിന്നിലൊരു അഗ്നിയായി
ഞാന്‍ സ്വയം എരിയുന്നത്

ഒരു ഉരുള പോലും
ബാക്കിയാവരുതെന്നു
കരുതിയാണ്
ഞാനൊരു ബാലിക്കാക്കയായത്

ഇതുകൊണ്ടൊക്കെ
തന്നെയാവണം
നീയിപ്പൊഴും രാത്രിയില്‍ തന്നെ
നില്‍ക്കുന്നത്....

ഗാനം

കതിരണിപ്പാടത്തു വയൽക്കിളി പാടുന്ന
കുറുമൊഴിപ്പാട്ടു ഞാൻ കേട്ടു
കരളിലെ നോവു പോൽ കരകാണാത്തൊരു
പ്രണയ വിഷാദം നുകർന്നു.....

ഇത് വഴി പോയൊരു കാറ്റിന്റെ ചുണ്ടുകൾ
ഇനി വരില്ലെന്നോ മൊഴിഞ്ഞു
ഇടറുന്ന കണ്ഠത്തിലുണരുന്ന നൊമ്പരം
ഇല്ലിമുളന്തണ്ടിനഭയം

മാധവം വിടപറഞ്ഞകലുന്ന മൂവാണ്ടൻ -
മാവിന്റെ ചില്ലകൾ തേങ്ങി
മാനസപ്പൈങ്കിളി കൂടണയാത്തൊരു
മഞ്ഞിൻ ശലാകയും വിങ്ങി 

അമ്മ

ആര്‍ദ്രമാമേതോ വിരല്‍ തൊട്ടു ജീവനില്‍
ആലംബമേകുന്നൊരുണ്‍മയാകുമ്പൊഴും

പിന്നെയും പിന്നെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊ-
ണ്ടന്തികെയുമ്മ വെച്ചോമനിക്കുമ്പോഴും

നീറുന്ന ദുഃഖങ്ങളേറ്റു വാങ്ങിക്കൊണ്ടു
നേരെ നിലാവിന്‍ ചിരി പടര്‍ത്തുമ്പൊഴും

പ്രാരബ്ധദുഃഖങ്ങളില്‍ വീണു പോകവെ
പ്രേമമോടെ കണ്ണുനീര്‍ തുടയ്ക്കുമ്പൊഴും

കാതിലൊരു മാത്രയോതുന്ന വാക്കുക-
ളാത്മ ബോധത്തിന്റെ നാദമാകുമ്പൊഴും

വേദനിച്ചോടി വന്നാ മടിത്തട്ടിലെ
താരാട്ടിനീണമായൊന്നലിയുമ്പൊഴും

ചേതന മങ്ങിക്കരഞ്ഞു കുഴയവെ
വേദവാക്കിന്‍ പൊരുളുള്ളിലേറ്റുമ്പൊഴും

ജന്മ ജന്മാന്തര പുണ്യമായ് മാറിലാ-
മന്ത്രാക്ഷരം ജപമാലയാകുമ്പൊഴും

സ്നേഹ വിഹായസ്സിലെന്നും കരം നീട്ടി
'മക്കളേ'യെന്നുള്‍ വിളി മുഴങ്ങുമ്പൊഴും

'അമ്മ'യെന്നദ്വൈത വാക്കാം പൊരുള്‍ തേടി
ഇന്നും പകച്ചു നില്‍പ്പാണെന്‍റെ മാനസം!!

എന്റെ പാട്ട്

കാണാതെ പോയി നീയൊരുമാത്രയെന്‍റെയീ
കണ്ണീരുനുള്ളിലെ മൌനം
കേള്‍ക്കാതെ പോയി നീയൊരുനേര്‍ത്ത തേങ്ങലില്‍
കരള്‍ കിതപ്പാറ്റുന്ന ഗാനം

പുഞ്ചിരി തൂകിയ പുലരികള്‍ പിന്നെയും
പുണരാന്‍ മടിക്കുന്ന നേരം
പുഞ്ചവയല്‍ക്കിളി പാടുന്ന പാട്ടിലെ
പുതിയ പ്രതീക്ഷകള്‍ ശോകം

ആലിലക്കൈകളെ പിച്ച നടത്തുന്ന
ആകാശമേഘ മന്ദാരം
ആരെയോ തേടിത്തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിപ്പൊഴും
ആടി മാസത്തിരുവാരം

ചന്ദനം ചാലിച്ച പൂണൂല്‍ നിലാവിന്‍റെ
ചുണ്ടിലെപ്പാട്ടിന്‍റെയീണം
ചേക്കേറുവാനൊരു ചില്ല തിരയുന്ന
ചാതകപ്പക്ഷിയ്ക്കു നീഡം

താനേ തുറക്കുന്ന ജാലകപ്പാളികള്‍
തേടുന്നതേതു സുഗന്ധം
താരാട്ടു പാടിയൊരമ്മതന്‍ നെഞ്ചിലെ
തെളിനീര്‍ക്കിനാവിന്‍റെ ദുഗ്ദ്ധം

ഒരു ഗാനം

മന്ദാരപ്പൂവിന്റെ മണമുള്ള കാറ്റല്ലേ
മനസ്വിനി നീയൊരു വസന്തമല്ലേ
മകരന്ദമൊഴുകുന്ന മധുരിത ഭാവങ്ങള്‍
മനയോല ചാര്‍ത്തും മുഹൂര്‍ത്തമല്ലേ
(മന്ദാരപ്പൂവിന്റെ .....)

കാവില്‍ വിളക്കു കൊളുത്തുന്ന താരകം
കാതില്‍ പറഞ്ഞ സ്വകാര്യമല്ലേ
കാവ്യങ്ങളെഴുതുന്ന നിന്മിഴിത്തുമ്പിനാല്‍
കാതരേ നീയെന്നെ പുണര്‍ന്നതല്ലേ
(മന്ദാരപ്പൂവിന്റെ .....)

നിറമയില്‍പ്പീലിയില്‍ നീഹാരം തുന്നിയ
നിറനിലാവിന്‍ മധു സ്മേരമല്ലേ
നിരവദ്യ സംഗീത ലഹരിയിലുണരുന്ന
നിളയിലെ നീലാമ്പല്‍ സുഗന്ധമല്ലേ - നീ
നിളയിലെ നീലാമ്പല്‍ സുഗന്ധമല്ലേ
(മന്ദാരപ്പൂവിന്റെ .....)

പരിണാമം

മറന്നു പോകാന്‍ 

മരിച്ചവന്‍റെ കൈയൊപ്പ്‌

നശിച്ചു പോകാന്‍ 
ദുര്‍നടത്തക്കാരന്‍റെ കാലൊച്ച
കാണാതിരിക്കാന്‍
അന്ധന്‍റെ ഊന്നു വടി
കേള്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍
കുരുടന്‍റെ ചെവിവട്ടം
ജീവിച്ചിരിക്കാന്‍
അലസന്‍റെ ജാതകം!

വെറുതെ

നിഷ്ഫലം ജന്മം, വെറും 
നിഴല്‍ നാടകത്തിലെ 
നിഷ്ക്രിയ രൂപങ്ങളായ് 
തിരയുന്നു നാം സത്യം ! 

കേവലാനന്ദങ്ങളില്‍ 
മതിയെ മറന്നിട്ടും, 
കരള്‍ നീറ്റും നോവിലോ 
കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിച്ചിട്ടും, 

അകലെക്കാണും മരു-
പ്പച്ചയെ സ്നേഹിച്ചിട്ടും,
അടുത്തെത്തുന്പോള്‍ ശ്ലഥ-
ചിത്രമായ് ഗ്രഹിച്ചിട്ടും,

നടന്നേ പോകാന്‍ വഴി-
യേറെയെന്നാഹ്ളാദിച്ചും
നടക്കുന്നതിന്‍ മുന്പേ
വഴികള്‍ മറന്നിട്ടും,

ഉദിക്കും നിലാവിനെ-
ക്കുന്പിളില്‍ക്കൊതിച്ചിട്ടും,
ഉദിക്കും നേരം കണ്ണില്‍
തിമിരം നിറ‍ഞ്ഞിട്ടും,

നാളെയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തി-
ട്ടാധികള്‍ ചുഴന്നിട്ടും,
നോവിനെ മറക്കുവാ-
നിന്നുകള്‍ കടം കൊണ്ടും,

ജീവിതം കാണെക്കാണെ
മോഹങ്ങള്‍ കൊരുത്തിട്ടും
ജീവിക്കാന്‍ മറക്കുന്ന
ജന്മമാണിജ്ജീവിതം! 

മരമായിരുന്നെങ്കില്‍

മരമായിരുന്നെങ്കില്‍ മുറ്റത്തെ മാവായ് വളര്‍ - 
ന്നിത്തിരി സ്നേഹത്തണല്‍ കമ്പളം വിരിച്ചേനെ 

ഉള്ളിലാഴത്തില്‍ പ്രേമഗീതികളുണര്‍ത്തുവാന്‍ 
പഞ്ചമം പാടും കുയില്‍പ്പെണ്ണിനെ വിളിച്ചേനെ 

അമ്മിണിക്കുഞ്ഞാവയ്ക്കും കളിമ്പം തേടുന്നോര്‍ക്കും 
ആടുവാനൂഞ്ഞാല്‍ കെട്ടാന്‍ കൊമ്പുകൾ കുനിച്ചേനെ

ഏറെ ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടിപ്പറന്നെത്തിടും ക്ഷീണം-
തീര്‍ക്കുവാന്‍ കിളികള്‍ക്കു കൈത്തലം കൊരുത്തേനെ

മഞ്ഞു തുള്ളിതന്‍ വേര്‍പ്പില്‍ മകരം വിരിയിക്കും
കുഞ്ഞു പൂങ്കുലകളാല്‍ മരന്ദം ചൊരിഞ്ഞേനെ

വേനലിന്‍ നെഞ്ചില്‍ പടര്‍ന്നൊഴുകും മഴയ്ക്കൊപ്പം
വേണുവൂതുവാനിലച്ചാര്‍ത്തുകള്‍ കൊതിച്ചേനെ

ചെറുകാറ്റലയ്ക്കുമ്പോളോടി വന്നെടുക്കുവാന്‍
മൃദുശാഖകളുണ്ണി മാങ്ങകള്‍ പൊഴിച്ചേനെ

'അമ്മ തന്‍ കൈപ്പുണ്യത്തിന്നെന്തു സ്വാദെ'ന്നോതുവാന്‍
മാമ്പഴപ്പുളിശ്ശേരിയ്ക്കുണ്മയായ് നിറഞ്ഞേനെ

അന്നവും ജലവും തന്നൂട്ടിയ കാരുണ്യത്തിന്‍
നെഞ്ചിലേക്കിടിമിന്നല്‍ നീളുമ്പോൾ തടഞ്ഞേനെ

നിദ്ര കൈവിടുന്നൊരു ഗ്രീഷ്മരാവുകള്‍ തോറും
ദലമര്‍മരങ്ങളാല്‍ താരാട്ടു പാട്ടായേനെ

തെക്കിനിക്കോലായിലെപ്പായയില്‍ നിന്നും തേങ്ങല്‍
തെക്കോട്ടേക്കെടുക്കുമ്പോൾ ചിതയായ് പടര്‍ന്നേനെ

മരമായിരുന്നെങ്കില്‍ മാവിനെപ്പോലെന്നോണം
മരണം പുല്‍കിപ്പരസ്സായുജ്യം പകര്‍ന്നേനെ

എങ്കിലോ മനുഷ്യന്‍റെ സങ്കടം തീണ്ടിപ്പെരും -
മായയില്‍ രമിയ്ക്കവേ മാറുമോ പ്രാരബ്ധങ്ങള്‍ ?

മിടുക്കി ശീര്‍ഷക ഗാനം

രാ മായണം

രാമന്നു കാനന യാത്ര പോയീടുവാന്‍
പാടുന്നു നാം സദാ രാമായണം
സീതയ്ക്കു രാമനെ കാത്തിരുന്നീടുവാന്‍
പാടുന്നു നാം മുദാ രാമായണം

രണ്ടു നഗരങ്ങള്‍ ലങ്ക,യയോദ്ധ്യയും
കണ്ടു നാം പാടുന്നു രാമായണം
രണ്ടു വിചാരങ്ങള്‍ - ധര്‍മ,മധര്‍മവു-
മുള്‍ക്കൊണ്ടു പാടുന്നു രാമായണം

രാ മായുവാന്‍ നമ്മള്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും
രാമായണം തന്നെ പാടിടുന്നു
രാ മാഞ്ഞു വെട്ടം പരക്കുന്ന നേരത്തു
രാജീവനേത്രനു സദ് വന്ദനം

ഓര്‍മയ്ക്ക്

ഞാനറിയുന്നൊരു മാമഴത്തുള്ളിതന്‍
നീള്‍മിഴിക്കോണിലെ സ്വപ്നമകലുന്നതും
ഞാനറിയുന്നൊരു തൂമഞ്ഞുതുള്ളിതന്‍
നേരിയ തണുപ്പിന്റെ സ്നേഹമകലുന്നതും!

ഓര്‍മതന്‍ നീല നിലാവല തുന്നിയ
ജാലകം വിട്ടു പിരിയുന്ന കാറ്റിനെ
അന്തിക്കു നാമജപം നെഞ്ചിലേറ്റിയ
നെയ്ത്തിരി വെട്ടം മറയുന്ന മാത്രയെ
ഞാനറിയുന്നു; കിനാവിന്റെ ഏകാന്ത-
ശാന്തിയും മോഷ്ടിച്ച ദുഷ്ട രാപ്പനികളെ!

ആരെയോ നെഞ്ചിലേറ്റിയൊരാതിര-
പ്പൂവും പിണങ്ങിക്കൊഴിഞ്ഞൊരു നാളിനെ
കണ്ണിനാല്‍ കാണുമ്പൊഴൊന്നും പറയാതെ
തേങ്ങിക്കരഞ്ഞൊരെന്‍ മൗനമോഹങ്ങളെ
ഞാനറിയുന്നു; ശിലായുഗ സഞ്ചാര-
വേഗങ്ങളില്‍ നിന്നുമെത്തിയൊരെന്നെയും!

ജ്ഞാനമാര്‍ഗം

    ഓര്‍മകളേറെ പ്രിയങ്കരം പിന്നെയും
    ഓമനിക്കാന്‍ കൊതിയോടെ നില്‍ക്കുന്നവ!
    ഓര്‍മയുണ്ടോ നിനക്കെന്‍ പ്രിയ പ്രേയസി
    ആര്‍ദ്രമാം നമ്മള്‍ തന്‍ സ്വപ്നസൗഗന്ധികം!
    ആശിച്ചു പോകയാണെന്മനം, ജീവനില്‍ -
    വാടാതെ നില്‍ക്കട്ടെയെന്നും പരസ്പരം
    നാം നേര്‍ത്ത താമര നൂലിനാല്‍ തുന്നിയ
    നീഹാരശീകര* മോഹമാം കഞ്ചുകം !!


    ഓര്‍മയുണ്ടാകുമോ, കണ്ണീരു പെയ്തൊരു
    സന്ധ്യയില്‍ നീയെന്‍ വിരല്‍ വന്നു തൊട്ടതും
    നോവിലാളുന്ന നിന്‍ ജീവനെപ്പൂര്‍ണമായ്
    സ്നേഹനിലാവു പോല്‍ ഞാന്‍ വാരിപ്പുണര്‍ന്നതും
    വാക്കിന്റെയങ്ങേയഗാധ ഗര്‍ത്തങ്ങളില്‍
    നോക്കി നാം നിന്നു പരസ്പരം ചേര്‍ച്ചപോല്‍ !


   നാമൊരേ നാളമായ് വെട്ടം പകര്‍ന്നതും
   നാമൊരേ പൂവായ് സുഗന്ധം പകര്‍ന്നതും
   നാമൊരേ സങ്കടം മെല്ലെ നുണഞ്ഞതും
   നാമൊരേയാഹ്ളാദ മഴയായ് പെയ്തതും
   നാമൊരേ ജീവന്റെയച്ചു തണ്ടില്‍ നിന്നു
   നാളെയിലേക്കുറ്റു നോക്കിച്ചിരിച്ചതും
   ഓര്‍മയുണ്ടാകുമോ സ്നേഹം പകുത്തൊരാ
   നാളിന്റെ ലോലമാം കാന്തസഞ്ചാരങ്ങള്‍ !


   ഓര്‍മകള്‍ക്കൊക്കെയും ക്ലാവു പിടിച്ചൊരാ
   കാലത്തിലൂടെ നാം വേര്‍പെട്ടെതെങ്കിലും
   ഓര്‍മകളല്ലാതെയെന്തുള്ളു ജീവനില്‍
   നേര്‍ത്ത ചിലൊമ്പൊച്ച കാതില്‍ പകരുവാന്‍ ?

   എങ്കിലും കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാനെന്‍ കരള്‍ -
   ക്കൂടില്‍ മയങ്ങുവാന്‍ നീ വരും നാളുകള്‍
   മത്സഖീ നീയെന്ന വിദ്യയാര്‍ജിക്കുമ്പോഴേ
   ജ്ഞാനമാര്‍ഗത്തിലേക്കെത്തുള്ളു ജീവിതം!

ഒരു നാടന്‍ പാട്ട്

താതിന്ത തകതിന്ത താതിന്ത തകതിന്ത താതിന്ത താതിന്ത തന്നാനോ
താതിന്ത തകതിന്ത താതിന്ത തകതിന്ത താതിന്ത താതിന്ത തന്നാനോ

ചെങ്ങന്നൂരില്ലത്ത് ചെട്ടിവരമ്പത്ത്
ചെത്തിപ്പറിച്ചൊരു ചേന നട്ടു
കൊച്ചീലു വേരിട്ട് കൊയിലാണ്ടി നാമ്പിട്ട്
പട്ടാമ്പി ചെന്നു തല നീട്ടി
ചേനത്തല വെട്ടി കൊട്ടേലിട്ടപ്പോ
കൂവിത്തെളിഞ്ഞൊരു കോഴിക്കുഞ്ഞ്
കോഴിക്കുഞ്ഞു കൂവി നേരം വെളുപ്പിച്ച്
സൂര്യ്നുദിച്ചപ്പോ കൊത്തച്ചക്ക
കൊത്തച്ചക്ക വെട്ടി കൂഞ്ഞു വലിച്ചപ്പോ
ചക്കക്കുരുവൊക്കെ കട്ടുറുമ്പ്
കട്ടുറുമ്പിന്‍ കാത് കുത്തിത്തുളച്ചപ്പോ
കായംകുളം കാള പെറ്റിണീച്ച്
കാളക്കു പേറ്റു മരുന്നു കൊടുത്തപ്പോ
കേശവന്‍ നായര്‍ക്കു കൊമ്പു വന്നു
അക്കൊമ്പിലിക്കൊമ്പിലൂഞ്ഞാലിട്ടിട്ട-
യക്കരെയിക്കരെയാടാന്‍ വാ
അക്കരെയിക്കരെ ആടാന്‍ വാ

റാന്തല്‍

കണ്ണു കാണാത്ത
വെളിച്ചം
ഇരുട്ടിനോടു ചോദിച്ചു:
"സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു മരിക്കാനും
വേദനകള്‍ക്കു ഉദകക്രിയ ചെയ്യാനും
സ്വയം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നില്ല
എന്നു തെളിയിക്കാനും
എനിക്കൊരു
റാന്തല്‍ തരാമോ? -
മറവിയുടെ ഒരു റാന്തല്‍ !!